Δευτέρα, 3 Ιουνίου 2013

Υποκρίνομαι [25/12/2012]


Και σε ρωτάω.
Εσένα που Δε με ξέρεις.
Μας αξίζει;
Μόνοι σε τόσο πλήθος;
Έρμοι με τόσους πολλούς;
Πληγωμένους με κρυφά σημάδια.
Μας αξίζει;
Και δε μου απαντάς.
Σου απαντώ εγώ.
Μεσημέρι.
Χριστούγεννα. (τι μαλακία!)
Μας αξίζει.
Ξέρεις ούτε εγώ το συμπαθώ το σόι.
Ποτέ.
Ευχόμουν να φύγουν.
Τα μάτια μου.
Τα χείλια μου.
Μια ζωή.
Προσποίηση και υποκρισία.
Τώρα δε θα 'μαι ποτέ αληθινή.
Ούτε βιβλίο ορθάνοιχτο μπροστά μου.
Τώρα, τότε.
Ψάχνω τα μάτια σου.
Συνάντηση Υποκριτών.
Ν' αγαπηθούμε.
Να τιμωρηθούμε.
Κι ύστερα ναι.
Σε ρωτάω.
Μου απαντάς.
Προσπαθούμε.
Υποκρινόμαστε γνώση.
Όχι.
Το εκτιμώ που ακόμα σ' αγαπώ.
Κι είμαστε διάολε τόσο ιδανικοί υποκριτές.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου