Δευτέρα, 3 Ιουνίου 2013

ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΟΡΗ ΔΙΧΩΣ ΜΑΝΑ. [13/05/2013]


Ξέρεις παιδί μου.
Εσύ ξέρεις.
Είναι κείνοι οι "αμαρτωλοί".
Έτσι θέλουν να τους λέμε.
Μιμούνται τις αμαρτίες μας.
Μπας κι όνομα δώσουν στην μίζερη φύση τους.
Ανίκανοι να κάνουν.
Ικανοί να μοιάσουν.
Τόσο πολύ και τόσο συχνά.
Τους έδειξα το μεσαίο μου δάχτυλο.
Και νόμισαν οι ανόητοι πως ήτο ευχή.
Ακόμα χειρότερα.
Νόμισαν πως είναι θαυμασμός.
Ξέρεις παιδί μου.
Μόνο σε σένα θα το πω.
Τούτοι όλοι με γιόμισαν μίσος.
Κι ίσως να μη σε φέρω ποτέ κοντά μου.
Δε σε δίνω τροφή στα δόντια τους.
Να σ' ονειρεύονται σα φλόγα.
Να τους καίει και να τους πονά.
Εγώ για σένα.
Εκεί ψηλά η μια για την άλλη.
Πριν καν γίνουμε εμείς.
Θα στήσουμε την εκδίκηση.
Είναι μάχη και το ξέρεις.
Εσύ είσαι ήδη δυνατή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου