Τρίτη, 12 Νοεμβρίου 2013

Μίσος ή μισός; [09/11/2013]


Ο χρόνος είναι ο χειρότερος γιατρός.
Αν γιατρεύει τελικά.
Αν αυτό που κάνει λέγεται γιατρειά.
Αφήνει ανοιχτή μια μεγάλη τρύπα στο στήθος και στο στομάχι.
Δε γεμίζει ποτέ αυτή.
Ό,τι κι αν κάνεις.
Όμως ο χρόνος συνεχίζει να περνάει.
Κι οι άνθρωποι με βαριούνται, με προσπερνούν.
Κι εγώ τους βαριέμαι.
Είναι πολύπλοκοι και προβληματικοί.
Ύστερα πάλι μετανιώνω.
Ανήκω στο είδος τους. Θυμάμαι.
Γερνάμε και δεν έχουμε πει,
μια φορά,
το σκοπό της ύπαρξης μας,
τις πραγματικές μας προθέσεις,
τα αληθινά μας ένστικτα και αισθήματα.
Γι' αυτό είμαστε καταδικασμένοι να πεθάνουμε.
Πεθαίνουμε μέρα με τη μέρα.
Στιγμή τη στιγμή.
Μακριά ο ένας απ' τον άλλον.
Χωρίς αγκαλιά και μνήμη.
Με μόνη παρηγοριά τη σάρκα μας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου