Τρίτη, 29 Απριλίου 2014

Ιδιοκτήτης Σάρκας [28/04/2014]

Στην καρδιά της νύχτας.
Μια γωνία ξαγρυπνά το σώμα.
Κουράζει το μυαλό.
Και λαχανιάζει την καρδιά.
Είναι η απουσία ή η απώλεια.
Είναι τα χέρια που δε διπλώθηκαν γύρω από το λαιμό.
Να πνίξουν τους καημούς και τους λυγμούς.
Αναφιλητά να αφεθούν στον άνεμο.
Να τα κάψει η φλόγα του κεριού μου.

Αυτές τις ώρες ζητάμε ένα τσιγάρο κι ένα πνιγμό.
Ένα τσιγάρο να μοιραστούμε.
Δύο χέρια να επιβεβαιώσουν ότι ανήκουμε.
Η σάρκα δεν ξέρει φιλοσοφία και μαθηματικά.
Μόνο ιστορία.
Απαιτεί να γνωρίζει τον τύραννο και αφέντη της.

Να μην σαπίζει άλλο μόνη.
Βουτηγμένη σε αίμα, δάκρυ και τοξικό υγρό.
Να πλένεται από φιλιά.
Να στεγνώνει από ανάσες.
Να μην τυλίγεται από ύφασμα, μα από χέρια γυμνά.

Είναι ο προορισμός της.
Να ανήκει.

Παρασκευή, 25 Απριλίου 2014

[03/04/2014]


Μεταλλάσομαι και ομορφαίνω.
Εξωτερικά δε με νοιάζει.
Ας μου μοιάζω.
Η ομορφιά μέσα μου ήθελα να νικά.
Να λάμπει και να μοιράζεται.
Χαοτική όπως κάθε εσωτερική ομορφιά.
Με αποσπά και με καταδυναστεύει.
Μου επιτίθεται σαν βέλος.
Τρυπά τις πιο σταθερές μου πλευρές.
Μετατρέπομαι σε ένα αδύναμο, αχρείο πλάσμα.
Με έβαλαν να με υποτιμώ, να μας υποτιμώ.
Όμως το σύμπαν μου ανήκει.
Και με κατακτά.
Κι ύστερα μένουν δυο, τρεις κόκκοι άμμου.
Η αλλαγή έρχεται με χέρια πολλά.
Τι να φτουρίσουν δυο-τρεις κόκκοι άμμου.