Πέμπτη, 29 Μαΐου 2014

Φωνή Α [28/05/2014]


Εγώ που δεν έχω τίποτα να θρηνήσω.
Καμιά πληγή να επουλώσω.
Κανένα παράπονο να πω.
Καμιά ιδέα να λάμψει.
Κανένα παραμύθι φανταστικό.
Καμιά ζωή ανεκτίμητη.
Κανένα φιλί να με μέθυσε.
Εγώ μπορώ να ζω λεύτερη.

Μόνο μερικές φορές.
Έρχεται από μακριά μια μελωδία.
Λιώνει την ψυχή μου.
Γκρεμίζει το κάστρο μου.
Υπαγορεύει τις λέξεις και τις πράξεις μου.
Για λίγο μόνο.

Είναι μια φωνή ανύπαρκτή.
Φανταστική σαν εκείνες της Ιωάννας.
Μπορεί και να υπάρχει.
Με κάποιο τρόπο.
Μα του μαθαίνω από τώρα να παύει.
Μην κλαίς και μη γελάς.
Όπως λέει κι ο ποιητής.
Είναι νωρίς στον κόσμο αυτό.
Για να 'ρθεις.

Ιδέα [28/05/2014]

Πενθήσαμε για τα όνειρα που βάλαμε στη ντουλάπα.
Για τα σχέδια, που κλείσαμε σε φακέλους.
Για τις σχέσεις που σφραγίσαμε σε χαρτόκουτα.
Θρηνήσαμε με μουσικές που αρμόζουν κάθε φορά στην περίσταση.
Είπαμε και καλά ότι μεγαλώσαμε.
Είχαμε εμπειρία να προσφέρουμε.
Μουσικές να παίξουμε.
Χρώματα να απλώσουμε.
Κι ένα αρμυρό και ζεστό απόγευμα.
Είδαμε τη μάνα μας με τη φίλη μας.
Να τις χωρίζει μισός αιώνας.
Και να χαίρονται που η μικρότερη είναι καλλιτέχνης
και η μεγαλύτερη έχει λόγο να φορέσει το ζωγραφισμένο καπέλο και να καμαρώνει.
Κι ήμουν στη μέση και μισή.
Μια αφορμή για να γιορτάσουν τους λόγους τους.
Μια έμπνευση για το πανηγύρι τους.
Κι ήμουν ευτυχής.
Δεύτερη φορά που 'μουν ιδέα.
Και μου ρθε στο μυαλό η πρώτη.
Τότε που η μικρή δεν υπήρχε.
Κι η μεγάλη ήταν νεότερη.
Κι εσύ με έπλασες.
Ιδέα στο ξεροκέφαλο σου.

Καλά κρασιά [28/05/2014]

Οι νύχτες των γενεθλίων.
Τι θλιμμένες νύχτες.
Μοναχικές πάντα.
Διάτρητος κι ανίκανος να απορροφήσεις.
Περιπλανώμενος.
Δίχως σημείο αναφοράς.
Ένα πρόχειρο flashback.
Ενός ακόμα χρόνου.
Λίγη μουσική.
Λίγο αλκοόλ.
Όσο μεγαλώνεις όλο και περισσότερο.
Μια όμορφή ή ένας γοητευτικός που έχασες.
Δυο τρια πακέτα τσιγάρα, να 'χουμε.
Ποιός στρίβει τέτοιες ώρες;
Λίγα όνειρα.
Τα πολλά τα κόψαμε.
Λίγο γελάκι να δείξουμε τη χαρά.
Λίγο φλέρτ μη μας πούνε και μαμούχαλους.
Γλυκό σπιτικό κι όλα καλά.
Έτσι κι αλλιώς, αύριο, μόνο εσύ και η τούρτα που έμεινε στο ψυγείο,
θα θυμάστε, βρε μαλάκα.
"Χρόνια πολλά απαραίτητα".