Κυριακή, 7 Ιουνίου 2015

Θα πρέπει. [07/06/2015]

Έπρεπε να είχα συμφωνήσει κάτι άλλο.
Έπρεπε μαζί σου.
Έπρεπε νύχτα.
Έπρεπε το πιο δύσκολο.
Έπρεπε τούτη η σιωπή.
Έπρεπε να σε δωροδοκήσω.
Έπρεπε ένα δυο γραπτά.
Έπρεπε έστω με όλα όσα ποτέ σκάρωσα.
Έπρεπε να σε απειλήσω ίσως.
Έπρεπε να ξέρω τη χρυσή διαστροφή της πρόσκλησης πάνω μας.
Έπρεπε να μου πεις πως έκλαιγες.
Έπρεπε να σκίσεις ένα κομμάτι πανί ακόμα.
(από κείνα που καλύπτουν την ψυχή τη βαθιά σου)
Έπρεπε να ακούω και να μη σου μιλώ.
(ξεχνιέσαι όταν σου μιλώ)
Έπρεπε. Έπρεπε. Όλο έπρεπε.
Πρέπει να χάσουμε μαζί.
Πρέπει να είναι νύχτα.
Πρέπει να παραμείνει δύσκολο.
Πρέπει να μην υπάρχει δωροδοκία.
Πρέπει να γραφούν τόσα πολλά ακόμα.
Πρέπει να πιούμε μπας κι ακούσουμε.
Πρέπει να τυφλωθούμε, μπας και δούμε, χωρίς να μας δουν οτι είδαμε.
Και πρέπει και έπρεπε και ίσως να μην ξαναπρέπει ποτέ, 
μα θα πρεπε αφού αυτό μας πρέπει.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου