Τετάρτη, 19 Αυγούστου 2015

Λόγοι άγνωστης προέλευσης [19/08/2015]

Μια στιγμή θέλουν οι άνθρωποι.
Να κοιταχτούν στα μάτια.
Να αναγνωρίσουν τη φυλή τους.
Να αγκαλιαστούν και να κλάψουν.
Μια στιγμή μες στη μελαγχολία ζητάω.
Σαν εκείνη που σε πρωτοείδα.
Κι έπαιζες σαν σκιά γύρω μου.
Μπήκα κι εγώ στο παιχνίδι.
Δειλή σαν από πάντα.
Και σίγουρη σαν για πρώτη φορά.
Όχι για το δρόμο.
Αυτός είναι άγνωστος.
Μα για το ότι υπάρχει ένα χέρι να πιαστώ.
Ξανά το τρελαμένο κορίτσι φωνάζει.
Οι κραυγές της μας έχουν επηρεάσει όλους.
Τρομάζω παραπάνω μερικές φορές.
Κι έχω πνιγεί στο μπετό.
Σαν θα βγάινω, θα 'θελα να την τραβήξω κι αυτήν έξω.
Κι όλους όσους ουρλιάζουν.
Όλους όσους βασανίζονται από λόγους άγνωστης προέλευσης.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου