Τετάρτη, 4 Νοεμβρίου 2015

εκεί. [04/11/2015]


Θα ονειροπολήσω.
Τι άλλο να κάνω;
Θα φανταστώ ότι γράφουμε βιβλία.
Ταξιδεύουμε τον κόσμο.
Δε σε εξιδανικεύω πια.
Είμαστε πάτσι.
Ανοίγω τα μάτια μου,
μια στο τόσο, είσαι εκεί.
Μια.
Δεν υπάρχει χρόνος.
Έχω απολυθεί.
Από καθήκοντα που μου φόρτωσα για να με νιώθω λογική.
Δε σε ζητάω πια τα πρωϊνά,
ούτε τα απογεύματα.
Με ευνούχισα πριν το κάνεις εσύ.
Για να μην το κάνεις.
Σε σένα.
Για να ξέρω ότι μου λέω μόνο ένα ψέμα.
Και εσύ με θες, κι εγώ μου λέω απλά ένα ψέμα.
Ένα, όσο λείπεις.
Κι ύστερα πέρασε ο καιρός.
Κι αυτό το ψέμα.
Το μαθε το κορμί.
Το εμπιστεύτηκα κι εγώ σαν ό,τι πιο πιστό.
Άρα;
Το ψέμα, το "σε θέλω", το λευκό και το άρωμα.
Τα μόνα πιστά και αληθινά.
Αν με ψάξεις κάντο πρωί.
Δώσε μου κρασί αντί για καφέ.
Και άσε με να κάνω ένα τσιγάρο.
Εκεί θα με βρεις.
Με προφυλάσσω από την απώλεια σου.
Εκεί είμαι.
Θα με βρεις.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου