Κυριακή, 8 Νοεμβρίου 2015

Σιωπή [09/11/2015]


Είπες κάτι κι άλλαξες.
Κι έμεινα να ξεβάφω τις εικόνες.
Ήξερα πως δεν είπες αυτό.
Μα δεν είπες και κάτι άλλο.
Κι εκεί που το ξανασκεφτόμουν.
Να, πάλι μπρος μου η εικόνα του σώματος σου.
Γυμνό, ταραγμένο, ασταθές, τρεμάμενο.
Δυο, τρία στρώματα κάτω από την επιφάνεια.
Υπήρχε μια βεβαιότητα, μια συγκίνηση και ένας αναστεναγμός.
Κάτι ρίγη μου καβάλησαν το σβέρκο.
Κύλησε ο νους πιο πίσω στο χρόνο.
Τότε που δάκρυζε το σώμα σου στα χέρια μου.
Τότε που έμοιαζε η καρδιά σου, να έχει σταθεί στη γωνία.
Να με κοιτάζει θολωμένη.
Να μην έχω απαντήσεις στο διχασμό.
Το στήθος σου πιο ανάλαφρο πια.
Μιας και η καρδιά είχε φυλαχτεί.
Το φίλησα.
Ίσως και να το προσκύνησα.
Πήγα λίγο πιο πριν ή λίγο πιο μετά τη σκέψη.
Σιωπή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου