Κυριακή, 3 Ιανουαρίου 2016

Μια ψεύτικη ποιήτρια [03/01/2015]

Ήταν μια ψεύτικη ποιήτρια.
Μετά το φαγοπότι τους.
Πάντα κάτι έγραφε.
Δεν ήταν σίγουρη αν της το έκανε ο έρωτας.
Ισως ήταν η κούραση.
Ένιωθε πως κουραζόταβ γρήγορα.
Ήταν κυρίως μόνη.
Η μοναξιά τρέφει την ποίησή της. 
Μα δε την γεννά.
Μετά την καύλα που ένιωσε και τον ταυτόχρονο πόνο.
Πήρε το μολύβι της.
Έγραφε.
Όχι για τον πόνο ή την καύλα.
Μα για το ψέμμα της ποίησης.
Ή της ποίησης της.
Ίσως έπρεπε να μείνει στο ότι έγραφε.
Ίσως όλη της η ζωή να ήταν ερεθίσματα.
Μόνο και μόνο για να παραμείνει.
Μια ψεύτικη ψεύτρα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου